Liturgia Dnia

 
Odsłon artykułów:
1595160

STANOWISKO RADY STAŁEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI
WOBEC DZIAŁAŃ JANA PAWŁA II
ODNOSZĄCYCH SIĘ DO PRZESTĘPSTW SEKSUALNYCH WOBEC MAŁOLETNICH

W przestrzeni publicznej coraz częściej słyszymy pytania o postawę Jana Pawła II wobec dramatu wykorzystywania seksualnego osób małoletnich i bezbronnych przez duchownych, a także o sposób reagowania na tego rodzaju przestępstwa podczas jego pontyfikatu. Coraz głośniej stawiana jest teza, że Papież nie podchodził właściwie do tego rodzaju czynów i niewiele robił, aby ten problem rozwiązać, a nawet go ukrywał. Wydaje się, że panuje swego rodzaju moda na formułowanie tego typu opinii. Wpisuje się to w próby podważenia autorytetu Jana Pawła II, a nawet zakwestionowania jego świętości, potwierdzonej w procesie beatyfikacyjnym i kanonizacyjnym. W  konsekwencji stanowi to usiłowanie pomniejszenia znaczenia tego wyjątkowego pontyfikatu dla Kościoła, świata, kultury i człowieka.

Czytaj więcej: Stanowisko Episkopatu

Czuwać to być otwartym na Boga

         Znów adwentowy czas. Czas oczekiwania i gotowości. Dzisiaj już na Chrystusa nie czekamy jak na kogoś, kto nas zaskoczy. Albowiem On jest zawsze z nami. Jednak Adwent ma zawsze coś z wymiaru rzeczywistego oczekiwania i czujności jako ćwiczenia się w gotowości na ten adwent ostateczny w Chrystusowej Paruzji.

Czytaj więcej: I NIEDZIELA ADWENTU 27.11.2022

Świadectwo miłości

         Nauczanie Chrystusa często oparte jest na paradoksach. Chociażby fakt gromadzenia się wokół Niego wielkich rzesz uczniów, a zarazem zapowiedź ich prześladowań. Swoista zachęta i reklama. Nie o propagandę tutaj, oczywiście, chodzi, lecz o realizm odniesienia świata do Jezusa i Jego uczniów. Gdy św. Łukasz redagował swoją Ewangelię trwały już, a nawet nasilały się prześladowania chrześcijan. Prawdą więc były Chrystusowe zapowiedzi wydawania Jego uczniów żydowskim przywódcom religijnym do więzień, a także przedstawicielom władzy świeckiej (por. Łk 21,12). To może przerażać, a nawet odciągać od chrześcijaństwa.

Czytaj więcej: XXXIII Niedziela Zwykła 13.11.2022 r.

W scenie ukrzyżowania, pełnej drwin ze strony żołnierzy i jednego z ukrzyżowanych wraz z Jezusem łotrów, odkrywamy Jezusa jako króla. Nie tylko dlatego, że taki był napis na tabliczce umieszczonej na krzyżu, nie tylko dlatego, że w dialogu z Piłatem sam Chrystus objawił się jako Król, ale przede wszystkim z tego powodu, że w Ukrzyżowanym widzimy zapowiadanego Sługę Bożego, który umiera za ludzkie grzechy jako niewinny król. Tu już nawet jeden z ukrzyżowanych złoczyńców umiał odkryć w Jezusie króla: „Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa” (Łk 23,42).

Czytaj więcej: XXXIV Niedziela Zwykła – Uroczystość Chrystusa Króla 20.11.2022

Wieczność – ostateczne zaspokojenie

Nie dość, że faryzeusze i uczeni w Piśmie nastawali na Jezusa i Jego życie, to tym razem w sukurs przychodzą im jeszcze saduceusze. Stawiają problem zmartwychwstania. Sami je odrzucają, a Chrystusowi przytaczają opowieść o kobiecie, która miała siedmiu mężów. Czyją więc będzie żoną po ewentualnym zmartwychwstaniu. Historia nieprawdopodobna, choć zapewne możliwa, albowiem prawo lewiratu nakazywało, aby bezdzietną wdowę pojął brat zmarłego męża. I tak miałoby być według saduceuszów aż siedem razy (por. Łk 20,28-33). Nawiasem mówiąc, saduceusze uznawali za prawdę tylko to, co zapisane było w Pięcioksięgu. Pozostałe księgi traktowali marginalnie, bądź nawet odrzucali.

Czytaj więcej: XXXII Niedziela Zwykła 6.11.2022 r.